Over Hé goedemorgen, hoe gaat het? van Martina Hefter
Juno oefent voor haar rol in een ballet, ze staat voor de barre, voor de spiegel en voelt zich „een wiegende berk”. Ze spant de spieren in haar lichaam aan en „begint te vliegen”. Het ballet waar ze voor oefent vertelt geen verhaal, het zijn vier vrouwen die samen dansen, ze vormen vierkanten, cirkels en diagonalen, als planeten die net niet op elkaar botsen.
Juno en Jupiter heet het duo waar de roman om draait. Juno is danseres en performancekunstenaar, Jupiter is schrijver en lijdt aan multiple sclerose. Al zo’n vijftien jaar verzorgt Juno haar man, die zonder hulp nauwelijks meer uit zijn bed kan komen. In september koopt ze kerstspeculaasjes voor hem in de supermarkt. Dan kijken jonge vrouwen haar spottend aan: daar heb je weer zo’n oudere vrouw die stomme winterkoekjes aanschaft als de zomer nog nauwelijks ten einde is.
In de Romeinse mythologie is Juno de godin van het huwelijk, beschermster van de vrouw, geassocieerd met jeugdigheid, de godin die waarschuwt. Bij Hefter is Juno halverwege de vijftig en heeft ze het best moeilijk met het ouder worden. Tatoeages moeten haar angst bezweren. ‘Normaal’ was ze nooit, er huizen wel honderd demonen in haar. Ze zoekt rust en oneindigheid in boeken over sterrenstelsels en sterrenbeelden.
https://www.nrc.nl/nieuws/2025/06/04/alleen-op-het-podium-speelt-ze-geen-toneel-a4895799